قربونت بشم که اومدی پیشم مامانی

سلام به روی ماهت گل مامان، این اولین باره بعد از بدنیا اومدنت که اومدم وبلاگتو بنویسم. باورت نمیشه که چقدر خوشحالم. با اومدنت دنیامونو رنگین کردی پسرکم. شما در تاریخ 14/12/93  ساعت 9:30 صبح روز پنج شنبه در بیمارستان آتیه بدست خانم دکتر وجیهه مرصوصی به دنیا پا گذاشتی. پسر نازنین و قشنگم، لحظه بدنیا اومدنت رو هیچوقت از یاد نمیبرم، وقتی که تو اتاق عمل تو روبه من نشون دادن داشتی گریه میکردی، صورت نازنینتو با اون پوست نرمت روی صورتم گذاشتن و من فقط اشک میریختم ، فقط اشک. ولی تو اون موقع ساکت شدی و دیگه گریه نکردی، انگار خیالت راحت شد که من کنارتم گل من. آرتینم، امروز که دارم واست مینویسم، روز تولدم هستش و من بهترین هدیه خدارو ازش امسال کادو گرفتم. پسرک نازم ، از وقتی که بدنیا اومدی بیشتر وقت من صرف نگاه کردن بتو میشه ، هر ثانیه ، هر لحظه کنارتم ، باور کن نمیتونم یه ثانیه ازت دور بمونم، راستش شما هم روز اول و دوم یکم که چه عرض کنم ، خیلی گریه میکردی که ما مجبور شدیم ببریمت دکتر ولی خداروشکری هیچی نبود، و دکتر گفت که این گریه ها کاملا عادی هستش. قربونت بشم حالا باید بیام عکسای قشنگتو بزارم مامانی . انشالا تند تند میام و وبلاگتو بروز میکنم. مراقب خودت باش فرشته کوچولو موچولوی من.

یه دنیا